Ιατρικά Νέα

Η παρεγκεφαλίδα βρίσκεται στο πίσω μέρος του κρανίου μας, πάνω στο στέλεχος του εγκεφάλου και είναι μία μάζα φαιής και λευκής εγκεφαλικής ουσίας, παλιότερα εναλλακτικά την ονόμαζαν "μικρός εγκέφαλος". 
  Είναι χωρισμένη σε δύο ημισφαίρια που συνδέονται μεταξύ τους στο σημείο που λέγεται σκώληκας της παρεγκεφαλίδας. Εμφανίζει τρείς διαφορετικές λειτουργικές μοίρες και αποτελεί το 10% του συνολικού βάρους του εγκεφάλου και εμπεριέχει πάνω από τους μισούς νευρώνες που υπάρχουν στον εγκέφαλο, συνδέεται με τον φλοιό μέσα από περίπου 40 εκατομμύρια νευρικές ίνες. Συνδέεται επίσης και με άλλες πολλές περιοχές του εγκεφάλου ( θάλαμος, υποθάλαμος, προμετωπιαίος-μετωπιαίος και βρεγματικός λοβός).
  Παίζει σημαντικό ρόλο στον συντονισμό των κινήσεων, δέχεται αισθητικές πληροφορίες και στην συνέχεια επηρεάζει τις νευρικές οδούς ώστε να επηρεάσει τις λεπτές, ήπιες και συνδυασμένες κινήσεις.
  Η ρύθμιση των κινήσεων και της στάσης του σώματος είναι έμμεση αφού τροποποιεί τις εντολές που προέρχονται από τα κινητικά κέντρα του εγκεφάλου. έτσι οι βλάβες της παρεγκεφαλίδας δεν προκαλούν παράλυση αλλά επηρεάζεται ο συντονισμός των κινήσεων των άκρων και των οφθαλμών, διαταράσσεται η ισορροπία και μειώνεται ο μυικός τόνος.
  Με την πάροδο των ετών αποδείχθηκε ότι η παρεγκεφαλίδα δεν αποτελεί απλά έναν ελεγκτή των σωματικών κινήσεων, ο μεγάλος της όγκος και η πολύπλοκη δομή της υποδηλώνουν έναν ευρύτερο και πιο σύνθετο ρόλο, 'οπως :1) η εκμάθηση καινούριων κινητικών δεξιοτήτων και η προσαρμογή σε αυτές,2) φαίνεται επίσης να παίζει ρόλο στην διάκριση των αισθητηριακών πληροφοριών αξιολογώντας και ερμηνεύοντας ερεθίσματα,3) επίσης στην βραχύχρονη μνήμη επιτρέποντας την διατήρηση των λεκτικών πληροφοριών για σύντομο χρονικά διάστημα,4) στην άρθρωση του λόγου και την κατασκευή προτάσεων 5) η σχέση της με διάφορες γνωσιακές ικανότητες όπως η προσοχή, μάθηση και αντίληψη.
  Το ερευνητικό ενδιαφέρον για την παρεγκεφαλίδα ήταν και παραμένει ζεστό και ο ρόλος της διαρκώς επανεκτιμείται, φαίνεται ότι ο ρόλος της είναι ουσιώδης και απαραίτητος σε πολλές λειτουργίες του σώματος. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
Η επιληψία είναι μία διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος, στην οποία παρουσιάζεται δυσλειτουργία της δραστηριότητας των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα την εκδήλωση κρίσεων.
  Τα κύτταρα του εγκεφάλου επικοινωνούν μεταξύ τους με ηλεκτρικά σήματα και χημικές ουσίες, κατά την διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης, η ομαλή ροή των ηλεκτρικών σημάτων διαταράσσεται από ανώμαλες ηλεκτρικές κενώσεις. Επειδή η κρίση πηγάζει από εγκεφαλικά κύτταρα, συνήθως τα συμπτώματα είναι ανάλογα της περιοχής που επηρεάζεται από την κρίση αλλά και σε ποια άλλα μέρη του εγκεφάλου αυτή η εκφόρτιση διαχέεται.
   Για πολλούς αιώνες η επιληψία ήταν αντικείμενο δαιμονοποιήσεων, θεωρούνταν "ιερή νόσος", και χρειάστηκαν περίπου 25 αιώνες μετά την πρώτη περιγραφή της να αποκατασταθεί η επιστημονική αλήθεια.
   Μία επιληπτική κρίση αποτελεί ένα σύμπτωμα, ένα μεμονωμένο επεισόδιο εγκεφαλικής δυσλειτουργίας σε νευρωνικό επίπεδο, ενώ επιληψία αποκαλούνται τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια κρίσεων, λόγω υπάρχουσας εγκεφαλικής βλάβης.
   Περίπου το 5% των ανθρώπων, θα παρουσιάσουν κάποια στιγμή της ζωής τους ένα επιληπτικό επεισόδιο, αλλά μόνο το 0,5-1% θα πάσχει από επιληψία.
   Οι επιληπτικές κρίσεις αιτιολογικά σχετίζονται με : α) κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (είτε ανοιχτές, είτε κλειστές κακώσεις, που μπορούν να εμφανιστούν εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια μετά τον τραυματισμό), β) όγκοι (πολύ συχνό σύμτπωμα, περίπου το 50% των εγκεφαλικών όγκων μπορούν να προκαλέσουν επιλητπική κρίση) γ) αγγειακά αίτια (ισχαιμικά ή αιμορραγικά εγκεφαλικά, ανευρύσματα, αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες), δ)λοιμώξεις (μηνιγγίτιδες, εγκεφαλίτιδες), ε) αλκοόλ (χρόνια κατάχρηση οινοπνεύματος, αλλά και απότομη διακοπή του) στ) τοξικές ουσίες (κοκαίνη, αμφεταμίνη, οπιοειδή) ζ) μεταβολικές διαταραχές (υπογλυκαιμία, υπονατριαιμία, ουραιμία, υπερθερμία, υποξυγοναιμία,) η) εκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου (όπως είναι το alzheimer) θ) πολλάπλή σκλήρυνση. ι) συγγενείς αιτίες (έχουν να κάνουν με την εμβρυική η περιγεννητική περίοδο).
   Συχνά η αιτία μίας επιληπτικής κρίσης ή επιληψίας δεν είναι δυνατόν να διευκρινιστεί παρά τον εκτεταμένο έλεγχο που γίνεται και τότε ονομάζεται ιδιοπαθής ή κρυπτογενής.
   Η επιληπτική κρίση και η επιληψία αντιμετωπίζονται στην πλειονότητά τους αποτελεσματικά με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και με την έγκαιρη αναγνώριση του αιτίου.ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
Διπλωπία ή διπλή όραση ορίζεται η ταυτόχρονη αντίληψη δύο εικόνων ενός αντικειμένου που είναι μετατοπισμένες η μία σε σχέση με την άλλη. Δηλαδή ο πάσχων ενώ προσηλώνει το βλέμμα του σε ένα αντικείμενο βλέπει δύο είδωλα. 
  Αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό οφθαλμολογικό και νευρολογικό σύμπτωμα. Την νευρολογία απασχολεί κυρίως η διόφθαλμη διπλωπία (δηλαδή αυτή που εμφανίζεται όταν είναι ανοιχτά και τα δύο μάτια και εξαφανίζεται όταν κλείνει το ένα μάτι). Ενώ η μονόφθαλμη διπλωπία (αυτή που υπάρχει ακόμη και όταν κλείνουμε το ένα μάτι) αφορά σχεδόν αποκλειστικά παθήσεις διαθλαστικές του οφθαλμού (καταρράκτης, αστιγματισμός).
  Διπλωπία εμφανίζεται όταν δεν υπάρχει καλή συνεργασία στις κινήσεις των δύο οφθαλμών. Οι κινήσεις των ματιών (πάνω,κάτω,αριστερά,δεξιά) ελέγχονται από 6 ζευγάρια μυών που βρίσκονται στην εξωτερική επιφάνεια του κάθε ματιού. Στην φυσιολογική όραση και τα δύο μάτια κινούνται και κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση. Κάθε ζευγάρι μυών είναι ρυθμισμένο να κρατά τα μάτια σε παράλληλη θέση και έχουν τέτοια διάταξη που επιτρέπει το μάτι να κινηθεί προς κάθε κατεύθυνση.
  Αποτέλεσμα της κακής συνεργασίας είναι η εμφάνιση δύο ειδώλων τα οποία και μεταφέρονται στον εγκέφαλο (ινιακός λοβός) μέσω του οπτικού νεύρου.
  Ως εκ τούτου οποιαδήποτε βλάβη στους μύες, ή στα νεύρα που συνδέουν τον εγκέφαλο με τους μύες ή στο σημείο συνάντησης νεύρου-μυός (νευρομυική σύναψη) μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση της διπλωπίας.
 Οι πιο συνήθης παθολογικές καταστάσεις είναι οι εξής : 1) αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (αφορά ηλικίες άνω των 50 και συνήθως συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα 2) διαβήτης (λόγω βλάβης στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους οφθαλμούς) 3) υπερθυρεοειδισμός (graves) (λόγω εξώφθαλμου και πίεσης των μυών) 4) μυασθένεια (η διπλωπία εμφανίζεται συνήθως προς το τέλος της ημέρας) 5) ανεύρυσμα (εξόγκωμα που πιέζει κάποια από τα νεύρα) 6) σκλήρυνση κατά πλάκας (αφορά συνήθως νεαρότερες ηλικίες) 7) όγκος, 9) τραύμα.
  Η διπλωπία είναι ένα αρκετά ενοχλητικό σύμπτωμα για καθένα που την βιώνει και δημιουργεί συχνά μεγάλο άγχος και στους γιατρούς μέχρι να μπεί η τελική διάγνωση. Πρέπει η διερεύνησή της να είναι επιθετική γιατί μπορεί να κρύβει, έστω και σε μικρό ποσοστό, καταστάσεις που μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
Ίλιγγος είναι η ψευδαίσθηση της κίνησης που βιώνει ένα άτομο ενώ το σώμα παραμένει ακίνητο. Η κυρίαρχη μορφή του ιλίγγου είναι η ψευδαίσθηση της περιστροφής, όπου το άτομο νοιώθει ότι γυρνάνε όλα γύρω του και δεν μπορεί να εστιάσει σε ένα αντικείμενο, μπορεί όμως αυτή η ψευδαίσθηση να αφορά το ίδιο το σώμα όπου το άτομο νοιώθει να αιωρείται προς κάθε κατεύθυνση, να βιώνει δηλαδή τον ίλιγγο νομίζοντας ότι θα πέσει.
Σε κάθε περίπτωση και παρόλο που ο ασθενής γνωρίζει εκείνη την στιγμή ότι βιώνει μία ψευδαίσθηση και δεν κινδυνεύει να πάθει κάτι, τα συμπτώματα είναι τόσο δυσάρεστα που κυριολεκτικά τον ταράζουν.
Το βασικό όργανο ισορροπίας στον ανθρώπινο οργανισμό είναι ο λαβύρινθος, βρίσκεται στο εσωτερικό του αυτιού και δίνει πληροφορίες στο κέντρο ισορροπίας στον εγκέφαλο. Οι πληροφορίες αυτές μεταφέρονται με το αιθουσαίο νεύρο όπου σε συνεργασία με το οπτικό σύστημα επιτυγχάνεται ο σωστός προσανατολισμός στο χώρο.
Στο 80% περίπου των περιπτώσεων ο ίλιγγος οφείλεται σε παθήσεις του λαβύρινθου ή σε διαταραχή στην διαδρομή μεταφοράς των ερεθισμάτων προς τον εγκέφαλο (αιθουσαία οδός),
Οι πιο συχνές αιτίες είναι: α) καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης (αποκόλληση κρυστάλλων μέσα στον λαβύρινθο ο οποίος ερεθίζεται κατά την κίνηση του κεφαλιού) β) αιθουσαία νευρωνίτιδα (έντονος ίλιγγος με εμέτους που διαρκεί μέρες) γ) νόσος Meniere (συνοδεύεται από βαρηκοία και εμβοές) δ) λαβυρινθίτιδα (φλεγμονή του λαβύρινθου) ε) ιστορικό κακώσεων στην περιοχή. 
Αίτια κεντρικής αιτιολογίας ιλίγγου, δηλαδή βλάβη στο κέντρο ισορροπίας του εγκεφάλου, όπου δεν γίνεται σωστή ερμηνεία των πληροφοριών που μεταδίδει ο λαβύρινθος είναι συνήθως: α) σκλήρυνση κατά πλάκας, β) αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια γ) αιμορραγίες δ) όγκοι, ε) αποστήματα. Σε κάποιος ασθενείς τα αίτια του ιλίγγου μπορεί ναι είναι ψυχογενή, να είναι αποτέλεσμα κάποιων φαρμάκων ή και στα πλαίσια άλλων συστηματικών παθήσεων (διαβήτης, υπέρταση, θυρεοειδοπάθειες κ.α.)
Ο ίλιγγος είναι μία κατάσταση που όταν κάποιος την βιώνει είναι δυσάρεστη προκαλώντας, πολλές και έντονες φοβίες, η πρώτη μας ενέργεια όταν μας πιάσει είναι να μην πανικοβληθούμε , να σκεφτούμε ότι δεν είναι απειλητική για τη ζωή μας και μετά να απευθυνθούμε στους κατάλληλους γιατρούς (ΩΡΛ κ νευρολόγοι). ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
Η κεφαλαλγία τάσης είναι η συχνότερη μορφή πονοκέφαλου αντιπροσωπεύοντας  περίπου το 80% του συνόλου των πονοκεφάλων. Αποτελεί επίσης τον κυριότερο λόγο που οι άνθρωποι παίρνουν αναλγητικά. Υπολογίζεται ότι το 90% των γυναικών και το 70% των ανδρών θα εμφανίσουν κάποια στιγμή της ζωής τους κεφαλαλγία τάσης, Περιγράφεται σε όλες τις ηλικίες με ιδιαίτερη προτίμηση γυναίκες στην ηλικία 35-45.
Χαρακτηρίζεται από ένα οδυνηρό αίσθημα με συσφικτικό η πιεστικό χαρακτήρα που περιλαμβάνει κυρίως την περιοχή των 2 κροτάφων, το μέτωπο, το πίσω μέρος του κεφαλιού και τον αυχένα. Περιγράφεται από ασθενείς σαν "ένα αίσθημα ζώνης η σφικτού κράνους" ," σαν να τους σφίγγει το κεφάλι μία μέγγενη", "σαν να έχουν ένα βάρος στο κεφάλι, η σαν το κεφάλι να είναι πολύ βαρύ". Η ένταση του πόνου είναι συνήθως ήπια εως και μέτρια και δεν αυξάνει με την σωματική δραστηριότητα, μπορεί ναι διαρκέσει ώρες η και ημέρες, και η συχνότητα του ποικίλλει από μερικές σποραδικές μορφές εως και σχεδόν καθημερινά. Παρά την ενόχληση και την δυσκολία που προκαλεί η κεφαλαλγία τάσης δεν αποτρέπει συνήθως από την εργασία η από την συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις.Σε χρόνιες όμως περιπτώσεις ο πόνος μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της δραστηριότητας του ατόμου.
Υπάρχουν 36 διαφορετικοί μύες στην περιοχή του κεφαλιού, του αυχένα και των ώμων οι οποίοι χρησιμοποιούνται καθημερινά για την όρθια στάση της κεφαλής, την ομιλία, την μάσηση και τις διάφορες εκφράσεις του προσώπου. Αυτοί οι μύες με την σειρά τους στέλνουν σήματα στον εγκέφαλο τα οποία γίνονται αντιληπτά ως κεφαλαλγία. Μελέτες έχουν αναδείξει ότι γίνεται μία αλλαγή της συγκέντρωσης στο αίμα ουσιών που σχετίζονται με την λειτουργία των νευρικών κυττάρων όπως είναι η σεροτονίνη και οι ενδορφίνες.
Παράγοντες οι οποίοι μπορούν να πυροδοτήσουν την εμφάνιση της κεφαλαλγίας είναι το άγχος, η κατάθλιψη, η κακή στάση του σώματος και η διαταραχή ύπνου.
Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει την αποφυγή των εκλυτικών παραγόντων, φάρμακα (παρακεταμόλη-αντιφλεγμονώδη) και τεχνικές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων αλλά και φάρμακα για την πρόληψη όπως είναι τα νεότερα αντικαταθλιπτικά.

 


Самая качественная в Киеве гидроизоляция